Il paese di Modolo conta attualmente 191 abitanti ed è ubicato a 134 m. slm al centro delle omonime e ridenti vallate estese appena 2,52 Km/q.
Come estensione territoriale è il più piccolo Comune d'Italia.
Confina con i territori di Bosa, Magomadas, Flussio, Tinnura e suni.
Il nome deriva da "Madala" termine introdotto dai nuragici provenienti dall'oriente asiatico. La sua fondazione è da riferire al III sec. A.C. ed i suoi abitanti, sempre in comunità autonoma, annoverano, oltre ai nuragici, gente fenicia prima e romana poi. Nel VII sec. D.C. vi si stabilirono dei frati bizantini che costruirono la prima chiesa parrocchiale in onore di Sant'Andrea apostolo, ancora oggi patrono del paese.
Nel periodo tardo romano il nome cambiò in Modolo Valle, poi in Modulo Vallis ed infine in Modullo e Modolo. Nel 1200 faceva parte del Giudicato di Torres e della Curatoria della Planargia. Nel 1341 fu istituito in parrocchia il canonicato o rettoria e nominato rettore certo Patre Cocco de Contra che finalmente risolse il contenzioso col Vaticano riguardo al pagamento delle decime. Nel 1500, in accettazione di alcuni lasciti, si stabilirono a Modolo i Carmelitani con due conventi e annesse chiesette nei poderi di "Su Carmine e Don Diego".
L'epidemia di colera del 1609 mise in serio pericolo la sopravvivenza della comunità modolese che contava oltre 300 abitanti; ne rimasero in vita solamente 50 adulti e 8 bambini.
Nel 1840 Modolo appartenne alla provincia di Cuglieri, Prefettura di Oristano, mandamento di Tresnuraghes, distretto della Planargia.
Fino a tutto il 1800 Modolo fu centro zonale di divertimento col tradizionale ballo sardo in piazza, in Piazza Balli al suono delle launeddas i cui suonatori, per le feste di Natale e fino a tutto il carnevale, venivano fatti arrivare da Seneghe.
In epoca Casa Savoia il comune di Modolo ebbe convalidato uno stemma e messo in un sigillo.
Nella chiesa parrocchiale dedicata a S. Andrea apostolo si possono ammirare alcune statue lignee antiche, ben restaurate e di un certo valore, risalenti al XVII secolo così come il crocefisso della chiesa di S. Croce, recentemente restaurato.
Attorno al paese, quasi a corona in cima alle colline, restano ancora le basi di nuraghi, domus de janas e resti di una villa romana.
Modolo fa parte della strada della malvasia di Bosa, e vi è la sede di un'agenzia "Vinest" che dà servizi di supporto alle aziende vitivinicole della zona e promuove le piccole aree europee di vini di qualità aderenti alla rete internazionale Vinest.
Distanze: dal mare Km. 4; da Macomer Km. 25; da Oristano Km. 55; da Nuoro Km. 80; da Cagliari Km. 155; da Sassari Km. 80; da Olbia Km. 147; da Alghero Km. 50.
Percorsi Ecologici S'Iscala e S'Arcu, Su Anzu: in regione S'Iscala e S'Arcu si possono visitare le grotte carsiche, ricche di stalattiti e stalagmiti. L'accesso non è facile e si consiglia una guida del posto.
Una serie di grotte a pozzo sono tuttora inesplorate per la difficoltà dell'accesso che solo da persone esperte e attrezzate può essere effettuato.
Fonti di Su anzu: ormai il manufatto è diroccato e le acque si sono sparse e infiltrate nei dintorni. Fu utilizzata già in periodo romano per Bosa Vetus che fece costruire un acquedotto in canali di terra cotta.
Sa bidda de Mòdolo tenet 191 abitantes e est a 134 metros s.l.m. in mesu de sas baddes galanas omònimas ampras 2,52 kmq ebbia. Comente estensione territoriale est sa prus Comuna pitica de Itàlia. Est a làcana cun sos territòrios de Bosa, Magomadas, Frussio, Tinnura e Sune. Su nùmene benit dae Màdala, tèrmine batidu dae sos nuraghesos bènnidos dae s’oriente asiàticu. Sa fundatzione est de su de tres sèculos a.C e sos abitantes suos, semper in comunidade autonoma, incruint, in prus de sos nuraghesos, gente fenìtzia in antis e romana a pustis. In su de sete sèculos p.C. si bi fiant istabilidos paras bizantinos chi aiant fraigadu sa prima crèsia parrochiale in onore de Sant’Andria apòstolu, galu oe patronu de sa bidda. In su perìodu romanu tardu su nùmene est cambiadu a Modolo Valle, a pustis a Modulo Vallis e in fines a Modullo o Modolo. In su 1200 faghiat parte de su Giuigadu de Torres e de sa Curadoria de sa Pranarza. In su 1341 aiant istituidu a parròchia su canonigadu o retoria e nominadu retore a unu Patre Cocco de Contra chi a sa fine aiat cumpostu sa cuntierra cun su Vaticanu pro su pagamentu de sas dègumas. In su 1500, atzetende unas cantas donatziones, si fiant istabilidos in Mòdolo sos Carmelitanos cun duos cunventos e cresieddas incruidas, in sos terrinos de “Su Carmine e Don Diego”. S’epidemia de colera de su 1609 aiat postu in perìgulu mannu sa subravivèntzia de sa comunidade modolesa chi teniat prus de 300 abitantes; nde fiant abarrados 50 mannos e 8 pitzinnos ebbia. In su 1840 Mòdolo aparteniat a sa provìntzia de Cùleris, Prefetura de Aristanis, mandamentu de Tresnuraghes, distretu de sa Pranarza. Finas a totu s’800 Mòdolo est istadu tzentru de ispàssiu pro totu sas biddas de a curtzu cun su ballu sardu in pratza a sonu de launeddas, chi sos sonadores, pro Pasca de Nadale e finas in carrasegare, beniant dae Sèneghe. In s’època sabàuda sa Comuna aiat otentu un’istemma e postu in unu sighiddu. In sa crèsia parrochiale de Sant’Andria apòstolu si podent ammirare unas cantas istàtuas lìgneas antigas, restauradas bene e de unu tzertu valore, de su sèculu XVII gasi comente su Deus de sa crèsia de Santa Rughe restauradu dae pagu. A inghìriu de sa bidda, belle comente una corona in pitzu de sos montigros, s’agatant galu bases de nuraghes, domos de janas e sos restos de una villa romana. Mòdolo faghet parte de su caminu de sa malvasia de Bosa e b’est sa sede de un’agentzia Vinest chi dat servìtzios de agiudu a sas aziendas vitivinìculas de sa zona e promovet sas àreas europeas piticas de binos de calidade chi aderint a sa retza internazionale Vinest.
Distàntzias : dae mare Km 4; dae Macumere km 25; dae Aristanis km 55 ; dae Nùgoro km 80 ; dae Casteddu km 155 ; dae Thàthari km 80 ; dae Terranoa km 147; dae S’Alighera km 50.
Percursos ecològicos: S’Iscala 'e s’arcu, Su anzu : in s’Iscala 'e s’arcu si podent visitare sas grutas càrsicas, ricas de istalatites e istalagmites. No est leve a intrare e est cussigiada una ghia locale. Una sèrie de grutas a putzu est galu de esplorare pro sa dificultade de atzessu chi diant pòdere efetuare petzi pessones espertas. Funtes de Su Anzu : oramai su manufatu est derutu e s’abba nch’est essida totu a inghìriu. L’aiant impreada giai in su perìodu romanu pro Bosa Vetus chi aiat fatu fraigare un’acuedutu in canales de terra cota.