Italiano Il territorio di Modolo, centro di 195 abitanti situato nella Planargia, fu popolato sin dall'epoca preistorica, come dimostrano vari ritrovamenti, tra cui le domus de, janas di Silatari e Coronedu, e i nuraghi di Albaganes e Monte Nieddu; fu inoltre popolato in epoca romana. Nel periodo giudicale la villa di Modolo, denominata Modulo, fece parte della curatorìa della Planargia, detta anche di Frussia o Serreval, inclusa nel giudicato di Torres. Caduto il giudicato, di fatto nel 1259 con la morte della giudicessa Adelasia, Modolo fu compresa nel piccolo stato feudale amministrato dai Malaspina, per poi passare al giudicato d'Arborea. Dopo la fine del giudicato, nel 1410, la villa fu infeudata dagli Aragonesi a Benedetta d'Arborea, e nel 1430, dopo la sua morte, a Guglielmo Raimondo Moncada, ai discendenti del quale fu confiscata nel 1453. A partire dal 1468 Modolo fece parte della signoria di Bosa e della Planargia, infeudata sino al 1556 ai catalani Villamarì, i quali, riscattata Bosa dal vincolo feudale, cedettero la signoria della Planargia a Pietro Afan de Rivera.
Modolo, con tutta la signoria, passò poi alla corona di Spagna, che nel 1629 la cedette ai Brondo, famiglia cagliaritana di origine maiorchina, poi, a fine secolo, ai catalani Olives, e nel 1756 ai Paliacio, nominati marchesi della Planargia, ai quali rimase sino al riscatto del feudo nel 1839. In base alle successive suddivisioni amministrative del territorio, fissate dal governo sardo-piemontese, la comunità di Modolo fu inclusa nel 1821 nella provincia di Cuglieri; nel 1848, abolite le province e istituiti i comuni, Modolo fu compreso nella divisione amministrativa di Nuoro, e in seguito, con R.D. 3702/1859, nella provincia di Cagliari, circondario di Oristano, mandamento di Tresnuraghes. A seguito dell'istituzione della provincia di Nuoro, con R.D.L. 2/01/1927, n. 1, Modolo entrò a far parte di tale provincia.
Sardu In sos documentos medievales li narant Modolo de Valle. Su sartu fiat populadu giai in edade preistòrica, comente testimòniant unas cantas domos de janas e sos nuraghes Albaganes e Monte Nieddu. S’insediamentu est nàschidu in s’època fenìtziu-pùnica, irradiende∙si dae Bosa, a curtzu e prus mannu, cun s’iscopu de li garantire a Cartàgine su controllu e s’isfrutamentu econòmicu de su territòriu cunchistadu. Sa bidda medievale aparteniat a sa curadoria de Pranarza, in su Regnu giudicale de Torres. Est istada possedimentu privadu de sos Malaspinas finas a su 1272 cando, agabbadu su Regnu, est devènnida una “villa” de s’istadu signorile issoro. In su 1308 Franceschino Malaspina dello Spino Secco e su ghermanu Corrado Malaspina di Villafranca, ant bèndidu sa "villa” a Marianu III e Andreotto Bas Serra, soberanos de Arbarè. In su 1324 est istadu istituidu su Regnu de Sardigna agregadu a sa Corona de Aragona, a printzìpiu alleadu e a pustis inimigu de su Regnu de Arbarè. Bènnida sa gherra intre custos duos istados, aiant partetzipadu a sa corona de Curadoria pro sa paghe efìmera de su 1388 in rapresentàntzia de Mòdolo Juliano de Serra, “majore de villa”, Augustino Carboni, Laurencio de Sogos, Matheo de Marcio e Joanne Serra, giurados, Flasio Loque, Lodovico Masala, Matheo Pisquella, Joanne Pirellu e Joanne Murtinu, abitantes. Torrada a cumintzu sa gherra in su 1409, su Regnu de Sardigna aiat cunchistadu sa bidda e totu sa curadoria. In su 1430 sa Pranarza l’aiant dada a Guillem Ramón de Montcada, chi a sa famìllia sua, però, li aiant confiscadu sa bidda in su 1453. In su 1469 est passada a Joan de Vilamarí. In sa metade de su sèculu XVI est passada suta de su controllu diretu de su re. L’aiant torrada a infeudare in su 1629 a Antonio Brondo. In su 1670 sa bidda l’aiant posta a s’asta, ma sos Brondos, casteddajos de erèntzia majorchina, si fiant opostos abberende una cuntierra giuditziària chi est finida cando sa famìllia si nch’est ispèrdida. A pustis de èssere istadu propiedade de su Fiscu règiu, in su 1698 l’aiat comporadu Josep Olives. In su 1756 l’aiant cuntzèdidu a Antonio Ignazio Palliaccio, chi l’est abarradu a sa famìllia sua finas a su riscatu de su fèudu in su 1839. In su 1848, abolidas sas provìntzias e istituidas sas comunas, sa bidda nche fiat intrada in sa divisione amministrativa de Nùgoro, e in su 1859 in sa provìntzia de Casteddu, tzircundàriu de Aristanis, mandamentu de Tresnuraghes. Cun su decretu legislativu règiu n.1 de su de ghennàrgiu de su 1927, est intrada in sa provìntzia de Nùgoro, istituida dae pagu. Cun sas eletziones amministrativas de s’8 e 9 de maju de su 2005, Mòdolo est intradu in sa provìntzia de Aristanis.
[dae su Dizionario Storico Sardo de F. C. Casula]